مجاملة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مجاملة. [ م ُ م َ ل َ ] (ع مص ) با کسی نیکویی نمودن . (المصادر زوزنی ). نیکویی کردن . (آنندراج ). ورجوع به مجاملت شود. ◄ به جمیل معامله کردن بدون مؤاخات خالص با حسن معاشرت نمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

مجامله . [ م ُ م َ ل َ / م ُ م ِ ل ِ ] (ع مص ) رجوع به مجاملت و مجاملة شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

تملق‌گویی، مجیزگویی، چرب‌زبانی، زبان‌بازی ≠ مجاهلت، مجاهله خوش‌رفتاری، مجاملت