مجاوی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مجاوی . [ م ُ ] (ع ص ) آنکه خواند شتران را به سوی آب . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). خواننده شتران به سوی آب . (ناظم الاطباء).