مجبن

مجبن . [ م ُ ج َب ْ ب ِ ] (ع ص ) بددل گوینده کسی را و منسوب کننده به بددلی . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ کسی که متهم شده باشد به ترس و بددلی . ◄ آنکه بددلی می کند و یا مشهور به ترس و بددلی شده باشد. ◄ آنکه اندیشه ٔ بددلی می کند. (ناظم الاطباء).

مجبن . [ م ُ ب ِ ] (ع ص ) آن که بددل یابد کسی را یا بددل شمارد. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). آن که کسی را بددل و ترسو می یابد و یا می شمارد. ◄ شیر بسته شده و ستبر گشته . (ناظم الاطباء).