مجتزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجتزی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) پاداش عمل خواهنده . (آنندراج ). کسی که پاداش و جزای کار خود را می خواهد. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
مجتزی ٔ. [ م ُ ت َ زِءْ ] (ع ص ) بسنده کننده به چیزی . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). راضی و خشنود خرسند. (ناظم الاطباء).