مجتلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجتلی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) آن که بنگرد به تأمل عروس جلوه داده را. (آنندراج ). و رجوع به اجتلاءشود. ◄ آن که بلند کند دستار را از پیشانی . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجتلی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) آن که بنگرد به تأمل عروس جلوه داده را. (آنندراج ). و رجوع به اجتلاءشود. ◄ آن که بلند کند دستار را از پیشانی . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).