مجج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجج . [ م ُ ج ُ ] (ع اِ) زنبور انگبین . (منتهی الارب ). کبت انگبین . (ناظم الاطباء). زنبور عسل . (از اقرب الموارد). ◄ (ص ) مردان مست . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مردمان مست . (ناظم الاطباء).
مجج . [ م َ ج َ ] (ع اِمص ) فروهشتگی کنج دهان . ◄ رسیدگی انگور و پختن آن . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).