مجحر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجحر. [ م ُ ح ِ ] (ع ص )کسی و یا چیزی که مجبور به پناه گرفتن می کند. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به اجحار شود.
مجحر. [ م َ ح َ ] (ع اِ) پناه ونهان جای . ج، مجاحر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجحر. [ م ُ ح ِ ] (ع ص )کسی و یا چیزی که مجبور به پناه گرفتن می کند. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به اجحار شود.
مجحر. [ م َ ح َ ] (ع اِ) پناه ونهان جای . ج، مجاحر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).