مجحل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجحل . [ م ُ ج َح ْ ح َ ] (ع ص ) بر زمین افکنده شده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
مجحل . [ م ُ ج َح ْ ح ِ ] (ع ص ) بر زمین زننده کسی را. (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آن که بر زمین می افکند دیگری را. (ناظم الاطباء).