مجدل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجدل . [ م ِ دَ ] (ع ص ) مرد سخت خصومت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). جَدِل . مِجدال . جَدَلی ّ. بسیار جدل . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ (اِ) کوشک . ج، مجادل . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
مجدل . [ م َ دَ ] (ع اِ) جماعت مردم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد).
مجدل . [ م ُ ج َدْ دِ ] (ع ص ) بر زمین زننده کسی را. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).