مجزر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجزر. [ م َ زِ ] (ع اِ) جای شتر کشتن . ج، مجازر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
مجزر. [ م ُ زِ ] (ع ص ) شتر که هنگام کشتن وی آید. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ آن که گوسفند را برای ذبح کردن دهد. (آنندراج ) (ازمنتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ خرمابن که به وقت باز کردن خرما رسد. (آنندراج ) (از منتهی الارب ). خرمابنی که خرمای وی برای چیدن رسیده باشد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ پیر که به وقت مردن رسد. (آنندراج ) (ازمنتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).