مجعار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجعار. [ م ِ ] (ع ص ) رجل مجعار؛ مرد بسیارخشک طبیعت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). آن که یبوست مزاج دارد. و منه حدیث عمر: «انی مجعارالبطن »؛ ای یابس الطبیعة. (از ذیل اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجعار. [ م ِ ] (ع ص ) رجل مجعار؛ مرد بسیارخشک طبیعت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). آن که یبوست مزاج دارد. و منه حدیث عمر: «انی مجعارالبطن »؛ ای یابس الطبیعة. (از ذیل اقرب الموارد).