مجفر

مجفر. [ م ُف َ ] (ع ص ) اسب میان فراخ . مجفرة، مؤنث . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

مجفر. [ م ُ ف ِ ] (ع ص ) آنکه ترک ملاقات صاحب خود کند. (آنندراج ) (از منتهی الارب ). ترک کننده ٔ دوستی و ملاقات . (ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد). ◄ کسی که ترک می کند و واگذار می نماید کار وعمل را. (ناظم الاطباء). ترک کننده چیزی را که بدان سرگرم بود. (از منتهی الارب ) (از ذیل اقرب الموارد).

مجفر. [ م ُ ج َف ْ ف َ ] (ع ص ) مرد گُنده بدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء).