مجفل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجفل . [ م ُ ف ِ ] (ع ص )ریح مجفل ؛ باد تیزوزنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). بادی که سخت وزد. (ناظم الاطباء). باد تند. مِجفال . مِجفالَة. (از اقرب الموارد). ◄ شترمرغ شتابنده و رونده بر زمین . (آنندراج ) (از منتهی الارب ).