مجفی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجفی . [ م َ فی ی ] (ع ص ) ستم رسیده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
مجفی . [ م ُ] (ع ص ) کسی که زین از پشت اسب بر دارد. ◄ دور کننده کسی را. (آنندراج ) (از منتهی الارب ). ◄ آن که مانده گرداند ستوران را و چریدن ندهد. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).