مجهور

مجهور. [ ] (اِخ ) طایفه ای از ایلهای کرد ایران که در حدود ٥٠٠ خانوار است و در کوههای السه قلاخ اطراف اسدآباد و زهاب سکونت دارند. (از جغرافیای سیاسی کیهان ص ٦١).

مجهور. [ م َ ] (ع ص ) پاک شده و صاف شده . (ناظم الاطباء). ◄ آشکار. آشکار شده . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). پیدا. - حروف مجهور ؛ رجوع به «حرف مجهور» و «مجهورة» شود.