مجهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجهی . [ م ُ ] (ع ص ) بخیل . (آنندراج ). بخیل وآنکه چیزی به کسی ندهد. (ناظم الاطباء). ◄ راه هویدا و روشن . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ زن باردار ناشونده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). ◄ هوای گشاده شوند. (آنندراج ). آسمان گشاده و بی ابر و صاف . (ناظم الاطباء). ◄ خباء مُجْه ؛ خیمه ٔ بی پرده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
مجهی . [ م ُ ج َهَْ هی ] (ع ص ) فراخ کننده و دراز کننده . (آنندراج ) (ناظم الاطباء).