مجیزگویی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مجیزگویی . [ م َ ] (حامص مرکب ) حالت و صفت مجیزگوی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). تملق گویی . و رجوع به مجیز و مجیزگوی شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط