مجیف

مجیف . [ م ُ ] (ع ص ) درون کاواک . (آنندراج ). کاواک و میان تهی . (ناظم الاطباء). ◄ طعنه ای که درگذرد به داخل . ◄ کسی که در را می بندد. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به اجافة شود.