مح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مح . [ م َ ] (اِ) رمز و نشانه است کلمه ٔ محال را؛ و هو مح، و هو محال . (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
مح . [ م َح ح ] (ع ص ) جامه ٔ کهنه . (از لسان العرب ) (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ).
مح . [ م ُح ح ] (ع اِ) بی آمیغ از هر چیزی . (منتهی الارب ). خالص هر شی ٔ. (از لسان العرب ). ◄ زرده ٔ تخم مرغ . (منتهی الارب ). محة. (منتهی الارب ) (از لسان العرب ). زرده ٔ خایه . (دهار) (تذکره ٔ انطاکی ص ٢٩٩). ◄ هر چه که در میان بیضه باشد. (منتهی الارب ).