محتجز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محتجز. [ م ُ ت َ ج َ ] (ع اِ) نیفه گاه . (یادداشت مرحوم دهخدا). محل بستن نیفه . (ناظم الاطباء).
محتجز. [ م ُ ت َ ج ِ ] (ع ص ) به حجاز آینده . (از منتهی الارب ). آنکه به حجاز می رود. ◄ کسی که در نیفه ٔ شلوار چیزی می گیرد. (ناظم الاطباء). در نیفه ٔ شلوار گیرنده . ◄ مجتمعشونده . (از منتهی الارب ). فراهم شده و مجتمعگشته . (ناظم الاطباء). ◄ برمیان بندنده ٔ ازار. (از منتهی الارب ).