محترث
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- احتراز کننده.<BR>۲- خویشتن دار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- احتراز کننده. ۲- خویشتن دار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محترث . [ م ُ ت َ رِ ] (ع ص ) کشت کننده . (از اقرب الموارد). کشتکار و کشاورز و زارع و قلبه ران . ◄ کاسب و کسب کننده و ورزنده . (ناظم الاطباء).