محتشم کاشانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۹

چون داد قضا صیقل مرآت وجود در شرم تو اغراق به نوعی فرمود کاندر عقبت چشمی اگر باشد باز عکست شود اندر رخ از آیننه نمود