محتشم کاشانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۴۰

چادر شب بستر خودای طرفه‌نگار گر شب بسر افکنی و گردی سیار از شمع و چراغ پر شود روی زمین وز شعشعه پر ز مه سپهر سیار