محتفد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محتفد. [ م ُ ت َ ف ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی ازاحتفاد. سیف محتفد؛ شمشیر زودبُرنده . (منتهی الارب ) . شمشیر تیز زودبرنده . (ناظم الاطباء). ◄ به شتاب رونده و شتابنده دراطاعت و خدمت . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).