محتمل محلین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محتمل محلین .[ م ُ ت َ م َ / م ِ ل ِ م َ ح َل ْ ل َ ] (ع ص مرکب ) نزد بلغا عبارت است از آنکه شاعر لفظی یا بیتی را چنان در ربط آورد که محل وقف کلام و استیناف کلام تواند بود: ستون سنگ که گویند چون است [ کذا ] بگویم راست کوهی بیستون است . (از کشاف اصطلاحات الفنون ).