محتمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محتمی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از احتماء. پرهیزکننده و نگهدارنده خود را. (آنندراج ). کسی که احتراز میکند و پرهیز مینماید و خود را بازمیدارد. پرهیزکننده . ◄ عاقبت اندیش . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محتمی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از احتماء. پرهیزکننده و نگهدارنده خود را. (آنندراج ). کسی که احتراز میکند و پرهیز مینماید و خود را بازمیدارد. پرهیزکننده . ◄ عاقبت اندیش . (ناظم الاطباء).