محرمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محرمة. [ م ُ ح َرْ رِ م َ ] (ع ص ) مؤنث مُحَرِّم . رجوع به محرم شود.
محرمة. [ م ُ ح َرْ رَ م َ ] (ع ص ) مؤنث مُحَرَّم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به مُحَرَّم شود. ◄ ماده شتری که ریاضت وی تمام نشده و به سواری درنیامده باشد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
محرمة. [ م َ رَ م َ / م َ رُ م َ ](ع اِ) آنچه شکستن آن روا نباشد. ج، مَحرمات، مَحارِم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ زن . زوجه . (ناظم الاطباء). زن حرم . ◄ (اِمص ) حرمت . ◄ حرمان و مأیوسی . (ناظم الاطباء).