محسة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محسة. [ م َ ح َس ْ س َ ] (ع اِ) کون . (منتهی الارب ). دُبر. است . مقعد. ◄ سبب سوختن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
محسة. [ م ِ ح َس ْ س َ ] (ع اِ) شانه ٔ ستورخار. (منتهی الارب ). قشو. مِحَس ّ. کبیجه .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محسة. [ م َ ح َس ْ س َ ] (ع اِ) کون . (منتهی الارب ). دُبر. است . مقعد. ◄ سبب سوختن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
محسة. [ م ِ ح َس ْ س َ ] (ع اِ) شانه ٔ ستورخار. (منتهی الارب ). قشو. مِحَس ّ. کبیجه .