محسنین

محسنین . [م ُ س ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ محسن (در حالت نصبی و جری ).

محسنین: «محسنین» از مادّه «إِحسان» به معناى نیکوکاران است که خداوند آنها را به عنوان کسانى که ایمان آورده اند، خیانت و کفران نمى کنند، معرفى مى نماید.(32)