محسن
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ س) [ ع. ] (اِفا.) نیکوکار.
(مُ سَ) [ ع. ] (اِمف.) احسان شده. ج. محسنین.
(مُ حَ سَّ) [ ع. ] (اِمف.) ۱- نیکوساخته، زینت داده. ۲- تحسین شده.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ س) [ ع. ] (اِفا.) نیکوکار.
(مُ سَ) [ ع. ] (اِمف.) احسان شده. ج. محسنین.
(مُ حَ سَّ) [ ع. ] (اِمف.) ۱- نیکوساخته، زینت داده. ۲- تحسین شده.