محسور
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ) [ ع. ] (اِمف.)<BR>۱- دریغ خورنده.<BR>۲- خیره چشم.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ) [ ع. ] (اِمف.) ۱- دریغ خورنده. ۲- خیره چشم.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محسور. [ م َ ] (ع ص ) خیره چشم . ◄ مانده . ◄ دریغخورنده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). پشیمان : و لاتبسطها کل البسط فتقعد ملوماً محسوراً. (قرآن ٢٩/١٧).