محشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محشی . [ م َ شا ] (ع اِ) جای طعام در شکم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج، محاشی .
محشی . [ م ِ ] (ع اِ) بالشچه ای که زنان بر پستان یا سرین بندند تا کلان نماید. ج، محاشی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
محشی . [ م َ شی ی ] (ع ص ) انباشته و آگنده . ◄ خرمای پرگوشت . (ناظم الاطباء).