محصن
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ صَ) [ ع. ] (اِمف.) مردی که ازدواج کرده باشد، مرد زن دار. ج. محصنات.
(مِ صَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- قفل ۲- زنبیل.
(مُ حَ صِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- استوار گرداننده. ۲- در حصن کننده. ۳- گرداگرد شهر را برآورنده. ج. محصنین.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ صَ) [ ع. ] (اِمف.) مردی که ازدواج کرده باشد، مرد زن دار. ج. محصنات.
(مِ صَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- قفل ۲- زنبیل.
(مُ حَ صِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- استوار گرداننده. ۲- در حصن کننده. ۳- گرداگرد شهر را برآورنده. ج. محصنین.