محمد ثانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محمد ثانی . [ م ُ ح َم ْ م َ دِ ] (اِخ ) ابن محمد اول، مکنی به ابوعبداﷲ و ملقب به فقیه . دومین از ملوک بنی نصر به غرناطه (٦٧١ - ٧٠١ هَ . ق .). (معجم الانساب و الاسرات زامباور ص ٩٣).
محمد ثانی . [ م ُ ح َم ْ م َ دِ ] (اِخ ) ابن ابوعمرو عبادالمعتضدبن محمد، مکنی به ابوالقاسم عبادملقب به المعتمد سومین و آخرین از امرای عبادی اشبیلیه (٤٦١ - ٤٨٤ هَ . ق ). دولت ایشان به دست مرابطون برافتاده است . (معجم الانساب و الاسرات زامباور ص ٨٦).
محمد ثانی . [ م ُ ح َم ْ م َ دِ ] (اِخ ) ملقب به المهدی بن هشام بن عبدالجبار. یازدهمین خلیفه ٔ اموی اسپانیا (٣٩٩ ربیعالاول ٤٠٠ هَ . ق . و نوبت دوم از شوال تا ذوالحجة ٤٠٠ هَ . ق .). (معجم الانساب و الاسرات زامباور ص ٢).