محمل کش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محمل کش . [ م َم ِ ک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) برنده ٔ محمل . کشنده ٔ محمل . آنکه محمل را حمل کند و بکشد و بار کند : به اندازه بردار از این راه گنج نه چندان که محمل کش آید به رنج . نظامی . قلاووز برداشت آهنگ پیش شد از پای محمل کشان راه ریش . نظامی . به حرفی که در دفتر مردمی است به نقشی که محمل کش آدمی است . نظامی .