محنت آباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محنت آباد. [ م ِ ن َ ] (اِ مرکب ) جای محنت . محنت کده : کسی کو شدی ناامید از جهان در آن محنت آباد گشتی نهان . نظامی . سینه ٔ من کاسمان درخون اوست از خرابی محنت آبادست باز. ؟ ◄ کنایه از دنیاست : چو روزی بگذرم زین محنت آباد از آن ترسم کزین هم ناوری یاد. نظامی . که ای بلندنظر شاهباز سدره نشین نشیمن تو نه این کنج محنت آباد است . حافظ.