محنت کشیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) رنج بردن، زحمت کشیدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) رنج بردن، زحمت کشیدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محنت کشیدن . [ م ِ ن َ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) به رنج بودن . سختی کشیدن . تحمل درد و اندوه و غم کردن : بیچاره متحیر بماند و روزی دو بلا و محنت کشید. (گلستان ).