محنث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محنث . [ م ُ ن ِ ] (ع ص ) کسی که بزه مند می کند و خلاف سوگند می گرداند. (ناظم الاطباء). خلاف سوگند کنند. (از منتهی الارب ). ◄ کسی که مایل می گرداند از باطل به سوی حق . ◄ رسوای بدبخت . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محنث . [ م ُ ن ِ ] (ع ص ) کسی که بزه مند می کند و خلاف سوگند می گرداند. (ناظم الاطباء). خلاف سوگند کنند. (از منتهی الارب ). ◄ کسی که مایل می گرداند از باطل به سوی حق . ◄ رسوای بدبخت . (ناظم الاطباء).