مختالة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مختالة. [ م ُ ل َ] (ع ص ) سحابة مختالة؛ ابر که آن را بارنده پندارند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء).
مختاله . [ م ُ ل ِ ] (ع ص ) حیله باز. مکار. فریبنده . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به ماده ٔ قبل شود.