مختبط

مختبط. [ م ُ ت َ ب ِ ] (ع ص ) خواهنده ٔ چیزی از کسی بی وسیله و سابقه ٔ معرفتی . (غیاث ) (آنندراج ). آنکه از کسی احسان و نیکوئی خواهد بدون سابقه ٔقرابت . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ در شب سؤال کننده از جهت شرم و عار. (غیاث ) (آنندراج ). ◄ کسی که به عصا برگ ریزد از درخت . (آنندراج ). آنکه برگ از درخت می ریزد.(ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). و رجوع به اختباط شود.