مختضر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مختضر. [ م ُ ت َ ض ِ ] (ع ص ) دروکننده ٔ غله ٔ سبز. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به اختضار و ماده ٔ بعد شود.
مختضر. [ م ُ ت َ ض َ ] (ع ص ) جوان میرنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به اختضار شود. ◄ گل پژمرده ٔ از اول نموش . (ناظم الاطباء). ◄ برنده ٔ گیاه سبز. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).