مختو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مختو. [ م َ ت ُوو ] (ع ص ) (از «خ ت و») ثوب مختو؛ جامه ٔ ریشه و پرزه ٔ آن بافته شده . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). جامه ٔ ریشه بافته شده . (ناظم الاطباء). رجوع به ختو شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مختو. [ م َ ت ُوو ] (ع ص ) (از «خ ت و») ثوب مختو؛ جامه ٔ ریشه و پرزه ٔ آن بافته شده . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). جامه ٔ ریشه بافته شده . (ناظم الاطباء). رجوع به ختو شود.