مخربق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مخربق . [ م ُ خ َ ب ِ ] (ع ص ) شکافنده ٔ جامه . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ برنده . (آنندراج ) (منتهی الارب ). کسی که می برد و قطع می کند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ تباه و فاسد کننده ٔ عمل . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). تباه کننده . (ناظم الاطباء).