مخرع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مخرع . [ م ُ خ َ ر رَ ] (ع ص ) مرد مختلف الاخلاق . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مرد ناپایدار و بی قرار و بی ثبات . (ناظم الاطباء). ◄ ثوب مخرع ؛ لباس زردرنگ . (از اقرب الموارد). ◄ رجل مخرع ؛کسی که در راه باطل گام می نهد. (از اقرب الموارد).