مخر

مخر. [ م َ ] (ع اِ) بنات مخر؛ ابرهای بهاری سپید. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء)... ابرهای تابستانی . (دهار). ◄ (مص ) شکافتن کشتی آب را و آب زمین را. (زوزنی ) (ترجمان القرآن ). روان شدن کشتی یا پیش آمدن باد را در عین روانگی شکافتن آب را و بانگ کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). شکافتن . (دهار). روان شدن کشتی و شکافتن آب را و بانگ کردن . (ناظم الاطباء). ◄ شکافتن آب را به دو دست شناور. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). با دو دست شکافتن شناور آب را. (ناظم الاطباء). ◄ سائیدن و فراخ کردن تیر چرخ سوراخ بکره را. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). سائیدن تیر چرخ سوراخ بکره را و فراخ کردن آن را. ◄ آب رها کردن بر زمین تا نیکو گردد. (ناظم الاطباء). ◄ بهترین رخت خانه گرفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ رنجانیدن بسیاری شیر ناقه را یعنی ناقه را بسیار شیر بود پس نیک دوشیدند آن را پس از آن رو رنج و تعب رسیده شد. (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء).

مخر. [ م ُ خ ِرر ] (ع ص ) فروداندازنده ٔ چیزی . (آنندراج ). آنکه سبب می شود افتادن و سقوط را. (ناظم الاطباء).