مخلب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ لَ) [ ع. ] (اِ.) چنگال، دندانه. ج. مخالب.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مِ لَ) [ ع. ] (اِ.) چنگال، دندانه. ج. مخالب.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مخلب . [ م ُ خ َل ْ ل ِ] (ع ص ) فریبنده . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
مخلب . [ م ُ خ َل ْ ل َ ] (ع ص ) آن که بسیار نقش و نگار داشته باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). آنکه جامه ٔ پرنقش ونگار دارد. (از محیط المحیط). ◄ فریفته شده . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
مخلب . [ م ُ ل ِ ] (ع ص ) ماء مخلب ؛ آب لای ناک . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). آب گل و لای دار.(از المنجد). ◄ تاک برگ برآورده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ).