مخود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مخود. [ م ُخ َوْ وِ ] (ع ص ) به شتاب رونده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ کسی که فحل را در شتران ماده فرستد. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از ذیل اقرب الموارد). ◄ یابنده ٔ اندکی از طعام . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). و رجوع به تخوید شود.