مداوات

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مداوات . [ م ُ ] (ع مص ) مداواة. دوا کردن . درمان نمودن . (غیاث اللغات ). چاره کردن . دوا درمان کردن . معالجه کردن . اساوة. اساوت . دارو کردن بیمار را. (یادداشت مؤلف ). رجوع به مداوا و مداواة شود. ◄ (اِمص ) علاج . معالجه . رجوع به مداوا شود.