مدجل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مدجل .[ م ُ دَج ْ ج َ ] (ع ص ) بعیر مدجل ؛ شتر قطران مالیده . (منتهی الارب ) (از متن اللغة). رجوع به تدجیل شود. ◄ سیف مدجل ؛ شمشیر ملمع بزرگ . (منتهی الارب ): دجله بالذهب ؛ موهه . (متن اللغة) رجوع به تدجیل شود.
مدجل . [ م ُ دَج ْ ج ِ ] (ع ص ) زراندودکننده و پوشنده چیزی را برای فریب . (آنندراج ). نعت فاعلی است از تدجیل . رجوع به تدجیل شود.