مدحت گوی

مدحت گوی . [ م ِ ح َ ](نف مرکب ) مدحت گو. رجوع به مدحت گو شود : به وصف کردن او در ببارد و عنبر ز طبع مدحتگوی و ز لفظ مدحت خوان . رودکی .